سَلَامٌ عَلَى آلِ یس ...

تَعْرِفُ فِی وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِیمِ «24» مطففین

سَلَامٌ عَلَى آلِ یس ...

تَعْرِفُ فِی وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِیمِ «24» مطففین

سَلَامٌ عَلَى آلِ یس ...

حَدِّثُوا عَنَّا وَ لَا حَرَجَ:
عَن مولانا الإمام جعفر الصادق صلوات الله علیه:
حَدِّثُوا عَنَّا وَ لَا حَرَجَ، رَحِمَ اللَّهُ مَنْ أَحْیَا أَمْرَنَا.
بحار الأنوار (ط - بیروت)، ج‏2، ص: 151
مولای ما حضرت امام جعفر صادق صلوات الله علیه فرمود:
از ما حدیث نقل کنید و احساس سختى نکنید. خدا رحمت کند کسى را که امر ما را زنده بدارد.

مستدرک الوسائل ـ به نقل از عمار بن یاسر ـ : در شهر کوفه قدم مى زدم که دیدم حضرت امیر المؤمنین على صلوات الله علیه نشسته و عدّه اى از مردم گردش را گرفته اند و آن حضرت براى اصلاح هر فردى به فراخور حالش نسخه اى تجویز مى کند . من عرض کردم : اى امیر المؤمنین! آیا براى گناهان هم دارویى دارى؟! فرمود : آرى ، بنشین . من دو زانو نشستم، تا مردم پراکنده شدند ؛ پس حضرت رو به من کرد و فرمود : دارویى را که برایت مى گویم فراهم کن . عرض کردم : بفرما، اى امیر المؤمنین ! فرمود :
برگ فقر ،
ریشه ی صبر ،
هلیله ی کتمان ،
بلیله ی رضا ،
غاریقون اندیشه
و سقمونیاى اندوه را با
آب پلکها[ى چشم خود] مخلوط کن
و در دیگ نگرانى و بى قرارى بجوشان
و زیر آتش ترس قرارش ده ؛
سپس آن را از صافى بی خوابى بگذران
و در حالى که [از آتش عشق و فراق] مى سوزى بنوش .

این است دارو و درمان تو ، اى دردمند !/پایان حدیث

مستدرک الوسائل عن عمّار بنِ یاسرٍ :بَینا أنا أمشِی بأرضِ الکوفةِ إذ رأیتُ أمیرَ المؤمنینَ علیّاً صلوات الله علیه جالِساً و عِندَهُ جَماعَةٌ مِنَ الناسِ و هُو یَصِفُ لِکُلِّ إنسـانٍ ما یَصلَحُ لَهُ ، فقلتُ : یا أمیرَ المؤمنینَ ، أ یُوجَدُ عندَکَ دواءُ الذُّنوبِ ؟! فقالَ : نَعَم ، اِجلِسْ ، فَجَثَوتُ على رُکْبَتَیّ حتّى تَفَرَّقَ عَنهُ الناسُ ثُمّ أقبَلَ عَلَیَّ فقالَ : خُذْ دواءً أقولُ لکَ . قالَ : قلتُ : قُلْ یا أمیرَ المؤمنینَ ، قالَ : علَیکَ بِوَرَقِ الفَقرِ ، و عُروقِ الصَّبرِ ، و هَلِیلَجِ الکِتمانِ ، و بَلیلجِ الرِّضا ، و غارِیقونِ الفکرِ ، و سُقْمُونِیا الأحزانِ ، و اشرَبْهُ بماءِ الأجفانِ ، و أغلِهِ فی طِنْجِیرِ القَلَقِ ، و دَعهُ تحتَ نِیرانِ الفَرَقِ ، ثُمّ صَفِّهِ بمُنخُلِ الأرَقِ، و اشرَبْهُ عَلَى الحَرَقِ، فذاکَ دَواکَ و شِفاکَ یا عَلیلُ .

این حدیث حکایت از آن دارد که حضرت امیر صلوات الله علیه، درحال طبابت جسم بوده اند که شخصی از بیماری های معنوی سؤال می کند و حضرت، فراخور جلسه ی دارو و درمان پزشکی، متناظر خواص داروها، دستور اخلاقی و تربیتی مطرح می فرمایند.

نظرات  (۱)

چه حدیث زیبایی
به به
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی