۰۸ مهر ۹۵ ، ۱۰:۵۷
سَلَامٌ عَلَى آلِ یس ... ۰ نظر Share

قلب و عروق

اندام ها و دستگاه های بدن


عناوین اصلی:اشاره به حکمت نهفته در این دستگاه، آنچه برای سلامت قلب و تقویت آن، مفید است، آنچه برای سلامتی رگ ها سودمند است.

اشاره به حکمت نهفته در این دستگاه

قال سیدنا و مولانا الإمام رضا صلوات الله علیه: إنَّ اللّهَ عز و جل لَم یَبتَلِ البَدَنَ بِداءٍ حَتّی جَعَلَ لَهُ دَواءً یُعالَجُ بِهِ، و لِکُلِّ صِنفٍ مِنَ الدّاءِ صِنفٌ مِنَ الدَّواءِ و تَدبیرٌ و نَعتٌ، و ذلِکَ أنَّ هذِهِ الأَجسامَ اسِّسَت عَلی مِثالِ المُلکِ.
فَمَلِکُ الجَسَدِ هُوَ القَلبُ، وَ العُمّالُ العُروقُ فِی الأَوصالِ وَ الدِّماغِ، و بَیتُ المَلِکِ قَلبُهُ، و أرضُهُ الجَسَدُ، وَ الأَعوانُ یَداهُ و رِجلاهُ و عَیناهُ و شَفَتاهُ و لِسانُهُ و اذُناهُ.
طبّ الإمام الرضا صلوات الله علیه، ص 10 ، بحار الأنوار ، ج 62 ، ص 309.
مولا و آقای ما حضرت امام رضا صلوات الله علیه فرمود: خداوند، بدن را به هیچ دردی گرفتار نساخته، مگر این که برای آن، دارویی هم قرار داده است که بدان، درمان شود. هر نوع درد نیز نوعی درمان و چاره دارد؛ چرا که این بدن ها بر سیاق یک مملکت، ساخته شده اند. پادشاه این سرزمین، قلب است. رگ هایی که در بدن و مغز وجود دارد، کارگران اند. خانه آن پادشاه، قلب انسان است. سرزمین آن پادشاه، بدن انسان است، و دستان، پاها، چشمان، لب ها، زبان و گوش ها نیز یاران اویند.

قال سیدنا و مولانا الإمام صادق صلوات الله علیه لِلطَّبیبِ الهِندِیِّ: کانَ القَلبُ کَحَبِّ الصَّنَوبَرِ؛ لِأَنَّهُ مُنَکَّسٌ، فَجُعِلَ رَأسُهُ دَقیقا لِیَدخُلَ فی الرِّئَهِ فَتُرَوِّحَ عَنهُ بِبَردِها، لِئَلّا یَشیطَ الدِّماغُ بِحَرِّهِ.
الخصال، ص 514، ح 3، علل الشرائع، ص 100، ح 1 و فیه« رقیقا» بدل« دقیقا»، المناقب لابن شهرآشوب، ج 4، ص 261 کلّها عن الربیع صاحب المنصور، بحار الأنوار، ج 61، ص 308، ح 1.
مولا و آقای ما حضرت امام صادق صلوات الله علیه خطاب به طبیب هندی فرمود: قلب، به شکل دانه صنوبر است؛ زیرا وارونه است و یک سرِ قلب، باریک قرار داده شده است تا به لا به لای ریه برود و با سردی آن، خودش را خُنک کند، مبادا مغز از گرمای آن بسوزد.

سیدنا و مولانا الإمام صادق صلوات الله علیه لِلمُفَضَّلِ بنِ عُمَرَ: أصِفُ لَکَ الآنَ یا مُفَضَّلُ الفُؤادَ: اعلَم أنَّ فیهِ ثُقبا مُوَجَّهَهً نَحوَ الثُّقبِ الَّتی فِی الرِّئَهِ تُرَوِّحُ عَنِ الفُؤادِ، حَتّی لَوِ اختَلَفَت تِلک الثُّقبُ و تَزایَلَ بَعضُها عَن بَعضٍ لَما وَصَلَ الرَّوحُ إلَی الفُؤادِ و لَهَلَکَ الإِنسانُ، أ فَیَستَجیزُ ذو فِکرٍ و رَوِیَّهٍ أن یَزعُمَ أنَّ مِثلَ هذا یَکونُ بِالإِهمالِ، ولا یَجِدُ شاهِدا مِن نَفسِهِ یَنزِعُهُ عَن هذَا القَولِ؟!
بحار الأنوار، ج 3، ص 75 نقلًا عن الخبر المشتهر بتوحید المفضّل.
مولا و آقای ما حضرت امام صادق صلوات الله علیه خطاب به مفضّل بن عمر فرمود: ای مفضّل! اکنون، قلب را برایت وصف می کنم: بدان که در آن، سوراخ هایی است، سوداده شده به سمت سوراخ هایی که در ریه است، و همین هاست که قلب را خُنک می کند، به گونه ای که اگر این سوراخ ها با همدیگر تفاوت می یافتند و رو به روی هم نبودند، خُنکا به قلب نمی رسید و انسان می مُرد. اکنون آیا صاحبِ اندیشه و تأمّل، روا می داند که بگوید چنین پدیده ای، به اهمال پدید آمده است، و در درون خویش، گواهی نیابد که او را از این پندار، باز بدارد؟!

قال رسول الله صلوات الله علیه و آله: فِی ابنِ آدَمَ ثَلاثُمِئَهٍ و سِتّونَ عِرقا، مِنها مِئَهٌ و ثَمانونَ مُتَحَرِّکَهٌ، و مِائَهٌ و ثَمانونَ ساکِنَهٌ، فَلو سَکَنَ المُتَحَرِّکُ لَم یَبقَ الإِنسانُ، و لَو تَحَرَّکَ السّاکِنُ لَهَلَکَ الإِنسانُ؟!
الأمالی للطوسی، ص 597، ح 1240 عن یعقوب بن شعیب عن الإمام الصادق عن آبائه صلوات الله علیه ، بحار الأنوار، ج 61، ص 316، ح 22.
حضرت رسول صلوات الله علیه و آله فرمود: در آدمی زاده، سیصد و شصت رگ است و از این شمار، صد و هشتاد تا متحرّک، و صد و هشتاد تا ساکن اند. اگر آن رگ های متحرّک، ساکن می بود، انسان باقی نبود و اگر هم آن رگ های ساکن، تحرّک می یافت، انسان از میان می رفت.

قال سیدنا و مولانا الإمام صادق صلوات الله علیه: کانَ رَسولُ اللّهِ صلوات الله علیه و آله یَحمَدُ اللّهَ فی کُلِّ یَومٍ ثَلاثَمِئَهِ مَرَّهٍ و سِتّینَ مَرَّهً عَدَدَ عُروقِ الجَسَدِ، یَقولُ: «الحَمدُ للّهِ رَبِّ العالَمینَ کَثیرا عَلی کُلِّ حالٍ».
الکافی، ج 2، ص 503، ح 3 عن أبی الحسن الأنباری، مکارم الأخلاق، ج 2، ص 77، ح 2191 و لیس فیه« کلّ یوم»، بحارالأنوار، ج 61، ص 316، ح 24.
مولا و آقای ما حضرت امام صادق صلوات الله علیه فرمود: پیامبر خدا صلوات الله علیه و آله ، در هر روز، سیصد و شصت بار، به شمارِ رگ های بدن، خداوند را سپاس می گفت و می فرمود: «پروردگار جهانیان را به فراوانی و در هر حال، سپاس!».

قال سیدنا و مولانا الإمام صادق صلوات الله علیه: قالَ رَسولُ اللّهِ صلوات الله علیه و آله: إنَّ فِی ابنِ آدَمَ ثَلاثَمِئَهٍ و سِتّینَ عِرقا، مِنها مِئَهٌ و ثَمانونَ مُتَحَرِّکَهٌ، و مِنها مِئَهٌ و ثَمانونَ ساکِنَهٌ، فَلَو سَکَنَ المُتَحَرِّکُ لَم یَنَم و لَو تَحَرَّکَ السّاکِنُ لَم یَنَم، و کانَ رَسولُ اللّهِ صَلَواتُ اللّهِ عَلَیهِ وَ آلِه إذا أصبَحَ قالَ: «الحَمدُ للّهِ رَبِّ العالَمینَ کَثیرا عَلی کُلِّ حالٍ» ثَلاثَمِئَهٍ و سِتّینَ مَرَّهً، و إذا أمسی قالَ مِثلَ ذلِکَ.
الکافی، ج 2، ص 503، ح 4، علل الشرائع، ص 354، ح 1 کلاهما عن یعقوب بن شعیب، بحار الأنوار، ج 61، ص 316، ح 25.
مولا و آقای ما حضرت امام صادق صلوات الله علیه فرمود: پیامبر خدا صلوات الله علیه و آله  فرموده است: «در بدن آدمیزاد، سیصد و شصت رگ است: صد و هشتاد تای آن متحرّک، و صد و هشتاد تای دیگر، ساکن اند. اگر آن رگ های متحرّک، ساکن بودند، انسان نمی خفت؛ و اگر آن رگ های ساکن، متحرّک بودند نیز انسان نمی خفت». پیامبر خدا، هر روز صبح، سیصد و شصت بار می گفت: «خداوندِ جهانیان را به فراوانی و در هر حال، سپاس!» و شامگاهان نیز چنین می گفت.


آنچه برای سلامت قلب و تقویت آن، مفید است

سیب

قال سیدنا و مولانا الإمام صادق صلوات الله علیه: لَو یَعلَمُ النّاسُ ما فِی التُّفّاحِ ما داوَوا مَرضاهُم إلّا بِهِ، أ لا و إنَّهُ أسرَعُ شَی ءٍ مَنفَعَهً لِلفُؤادِ خاصَّهً، و إنّهُ نَضوحُهُ.
طبّ الأئمّه صلوات الله علیهم لابنی بسطام، ص 135 عن محمّد بن مسلم وص 53 عن الوشّاء الحسین بن علیّ بن عبد اللّه بن سنان، الکافی، ج 6، ص 357، ح 10، المحاسن، ج 2، ص 368، ح 2286 و لیس فیها« أ لا و إنّه أسرع شی منفعه للفؤاد خاصّه و إنّه نَضوحه»، بحار الأنوار، ج 66، ص 175، ح 33.
مولا و آقای ما حضرت امام صادق صلوات الله علیه فرمود: اگر مردم می دانستند در سیب چیست، بیمارانشان را جز به آن درمان نمی کردند. بدانید که سیب، بویژه، سودمندترین چیز برای قلب و مایه شست وشوی آن است.


سرکه

قال سیدنا و مولانا الإمام علی صلوات الله علیه: نِعمَ الإِدامُ الخَلُّ یَکسِرُ المِرَّهَ، و یُطفِئُ الصَّفراءَ، و یُحیِی القَلبَ.
الکافی، ج 6، ص 329، ح 7، المحاسن، ج 2، ص 284، ح 1924 کلاهما عن أبی بصیر عن الإمام الصادق صَلَواتُ اللّهِ عَلَیهِ ، الخصال، ص 636، ح 10 عن أبی بصیر و محمّد بن مسلم عن الإمام الصادق عن آبائه عنه صَلَواتُ اللّهِ عَلَیهِم ، مکارم الأخلاق، ج 1، ص 413، ح 1400 عن الإمام الصادق صَلَواتُ اللّهِ عَلَیهِ و لیس فیها« و یطفئ الصفراء»، بحار الأنوار، ج 66، ص 304، ح 17 و ح 22.
مولا و آقای ما حضرت امام علی صلوات الله علیه فرمود: سرکه، نیکو خورشتی است؛ زرداب را می شکند، صفرا را فرو می نشاند و قلب را زنده می کند.

قال سیدنا و مولانا الإمام صادق صلوات الله علیه: الخَلُّ یُنیرُ القَلبَ.
المحاسن، ج 2، ص 284، ح 1925 عن رفاعه، بحار الأنوار، ج 66، ص 302، ح 9.
مولا و آقای ما حضرت امام صادق صلوات الله علیه فرمود: سرکه، قلب را روشن می کند.


انار

قال سیدنا و مولانا الإمام صادق صلوات الله علیه: مَن أکَلَ رُمّانَهً عَلَی الرِّیقِ، أنارَت قَلبَهُ أربَعینَ یوَما.
الکافی، ج 6، ص 354، ح 11، المحاسن، ج 2، ص 357، ح 2240 کلاهما عن هشام بن سالم، بحار الأنوار، ج 66، ص 161، ح 35.
مولا و آقای ما حضرت امام صادق صلوات الله علیه فرمود: هر کس ناشتا انار بخورد، [آن انار]، قلبش را چهل روز روشن می کند.


عدس

قال سیدنا و مولانا الإمام علی صلوات الله علیه: أکلُ العَدَسِ، یُرِقُّ القَلبَ، و یُکثِرُ الدَّمعَهَ.
الکافی، ج 6، ص 343، ح 1 عن السکونی عن الإمام الصادق صَلَواتُ اللّهِ عَلَیهِ ، المحاسن، ج 2، ص 306، ح 2017 عن السکونی عن الإمام الصادق عن أبیه عنه صَلَواتُ اللّهِ عَلَیهِم و فیه« یسرع» بدل« یکثر»، بحار الأنوار، ج 66، ص 258، ح 3.
مولا و آقای ما حضرت امام علی صلوات الله علیه فرمود: عدس، دل را نازک می کند و اشک را می افزاید.

الکافی عن فرات بن أحنف: إنَّ بَعضَ بَنی إسرائیلَ شَکا إلَی اللّهِ عز و جل قَسوَهَ القَلبِ، و قِلَّهَ الدَّمعَهِ، فَأَوحَی اللّهُ عز و جل إلَیهِ أن کُلِ العَدَسَ، فَأَکَلَ العَدَسَ؛ فَرَقَّ قَلبُهُ، و جَرَت دَمعَتُهُ.
الکافی، ج 6، ص 343، ح 2، المحاسن، ج 2، ص 307، ح 2020، بحار الأنوار، ج 66، ص 258، ح 6.
الکافی به نقل از فرات بن احنف: یکی از پیامبران بنی اسرائیل، از سنگ دلی و کمیِ اشک به درگاه خداوند عز و جل نالید. خداوند عز و جل به او وحی فرستاد که: «عدس بخور». او نیز عدس خورد و از آن پس، دلش نازک شد و اشکش جاری گشت.


بِهْ

قال رسول الله صلوات الله علیه و آله: کُلُوا السَّفَرجَلَ؛ فَإِنَّهُ یَجلُو الفُؤادَ.
مکارم الأخلاق، ج 1، ص 373، ح 1242، بحار الأنوار، ج 66، ص 177، ح 37.
حضرت رسول صلوات الله علیه و آله فرمود: بِهْ بخورید، که دل را جلا می دهد.

قال رسول الله صلوات الله علیه و آله: عَلَیکُم بِالسَّفَرجَلِ؛ فَإِنَّهُ یَجلُو القَلبَ، و یَذهَبُ بِطَخاءِ الصَّدرِ.
المحاسن، ج 2، ص 364، ح 2270 عن إبراهیم بن عبد الحمید عن الإمام الرضا صَلَواتُ اللّهِ عَلَیهِ ، مکارم الأخلاق، ج 1، ص 373، ح 1235 عن الإمام الرضا صَلَواتُ اللّهِ عَلَیهِ ، بحار الأنوار، ج 66، ص 169، ح 8؛
حضرت رسول صلوات الله علیه و آله فرمود: بر شما باد خوردنِ بِهْ؛ چرا که دل را جلا می دهد و سنگینی و تاریکی سینه را از میان می بَرَد.

قال سیدنا و مولانا الإمام کاظم صلوات الله علیه: قال رسول الله صلوات الله علیه و آله: لِجَعفَرِ بنِ أبی طالِبٍ: یا جَعفَرُ، کُلِ السَّفَرَجَل؛ فَإِنَّهُ یُقَوِّی القَلبَ، و یُشَجِّعُ الجَبانَ.
الکافی، ج 6، ص 357، ح 4، المحاسن، ج 2، ص 366، ح 2275 کلاهما عن حمزه بن بزیع عن الإمام الکاظم صلوات الله علیه ، بحار الأنوار، ج 66، ص 170، ح 13.
مولا و آقای ما حضرت امام کاظم صلوات الله علیه فرمود: حضرت رسول صلوات الله علیه و آله به جعفر بن ابی طالب فرمود: «ای جعفر! بِهْ بخور، که قلب را قوّت می دهد و ترسو را شجاعت می بخشد».

قال سیدنا و مولانا الإمام علی صلوات الله علیه: السَّفَرجَلُ قُوَّهُ القَلبِ، و حَیاهُ الفُؤادِ، و یُشَجِّعُ الجَبانَ.
مکارم الأخلاق، ج 1، ص 372،ح 1231، بحار الأنوار، ج 66، ص 176، ح 37.
مولا و آقای ما حضرت امام علی صلوات الله علیه فرمود: بِهْ، قوّت قلب و حیاتِ دل است و ترسو را شجاعت می بخشد.

قال سیدنا و مولانا الإمام علی صلوات الله علیه:أکلُ السَّفَرجَلِ قُوَّهٌ لِلقَلبِ الضَّعیفِ، و یُطَیِّبُ المَعِدَهَ، و یُذَکِّی الفُؤادَ، و یُشَجِّعُ الجَبانَ.
الکافی، ج 6، ص 357، ح 1 عن الحسن بن راشد عن الإمام الصادق صلوات الله علیه ، المحاسن، ج 2، ص 366، ح 2277 عن أبی بصیر عن الإمام الصادق عن آبائه عنه صلوات الله علیهم، بحار الأنوار، ج 66، ص 170، ح 15.
مولا و آقای ما حضرت امام علی صلوات الله علیه فرمود: خوردن بِهْ، نیروی قلبِ ضعیف است، معده را پاک می سازد، دل را نشاط می دهد و ترسو را شجاعت می بخشد.


گلابی

قال سیدنا و مولانا الإمام صادق صلوات الله علیه: کُلُوا الکُمَّثری؛ فَإِنَّهُ یَجلُو القَلبَ، و یُسَکِّنُ أوجاعَ الجَوفِ بِإِذنِ اللّهِ تَعالی.
الکافی، ج 6، ص 358، ح 1، المحاسن، ج 2، ص 371، ح 2296 کلاهما عن أبی بصیر، الخصال، ص 632، ح 10 عن أبی بصیر و محمّد بن مسلم عن الإمام الصادق عن آبائه صلوات الله علیهم ، مکارم الأخلاق، ج 1، ص 379، ح 1265 کلاهما عن الإمام علیّ صلوات الله علیه نحوه، بحار الأنوار، ج 66، ص 174، ح 32.
مولا و آقای ما حضرت امام صادق صلوات الله علیه فرمود: گلابی بخورید، که به اذن خداوند متعال، دل را جلا می دهد و دردهای درون را تسکین می بخشد.


عسل

قال سیدنا و مولانا الإمام علی صلوات الله علیه:العَسَلُ شِفاءٌ مِن کُلِّ داءٍ ولا داءَ فیهِ؛ یُقِلُّ البَلغَمَ، و یَجلُو القَلبَ.
مکارم الأخلاق، ج 1، ص 359، ح 1172، بحار الأنوار، ج 66، ص 294، ح 18.
مولا و آقای ما حضرت امام علی صلوات الله علیه فرمود: عسل، شفای هر بیماری ای است و بیماری ای هم در آن نیست؛ بلغم را کم می کند و دل را جلا می دهد.

قال رسول الله صلوات الله علیه و آله: نِعمَ الشَّرابُ العَسَلُ یَرعَی القَلبَ، و یُذهِبُ بَردَ الصَّدرِ.
مکارم الأخلاق، ج 1، ص 358، ح 1168، طبّ النبیّ صلوات الله علیه و آله ، ص 7، بحار الأنوار، ج 66، ص 290، ح 2؛
حضرت رسول صلوات الله علیه و آله فرمود: عسل، چه خوب نوشیدنی ای است! قلب را مراقبت می کند و سردی سینه را از میان می بَرَد.


تلبینه

تلبینه، نوعی آش است که از سبوس و شیر و عسل، تهیه می شود( القاموس المحیط: ج 4ص 265)

قال سیدنا و مولانا الإمام صادق صلوات الله علیه: إنَّ التَّلبینَ یَجلُو القَلبَ الحَزینَ، کَما تَجلُو الأَصابِعُ العَرَقَ مِنَ الجَبینِ.
الکافی، ج 6، ص 320، ح 2، المحاسن، ج 2، ص 171، ح 1477، بحار الأنوار، ج 66، ص 96، ح 6.
مولا و آقای ما حضرت امام صادق صلوات الله علیه فرمود: تلبینه، دل اندوهگین را جلا می بخشد، چنان که انگشتان، عرق را از پیشانی می زدایند.


بوی خوش

قال رسول الله صلوات الله علیه و آله: إنَّ الرّیحَ الطَّیِّبَهَ تَشُدُّ القَلبَ، و تَزیدُ فِی الجِماعِ.
الکافی، ج 6، ص 510، ح 3، قرب الإسناد، ص 167، ح 610 و فیه« الصلب» بدل« القلب» و کلاهما عن علیّ بن رئاب عن الإمام الصادق صلوات الله علیه ، مکارم الأخلاق، ج 1، ص 100، ح 189 و لیس فیه ذیله، بحار الأنوار، ج 76، ص 140، ح 1.
حضرت رسول صلوات الله علیه و آله فرمود: بوی خوش، قلب را استواری می بخشد و بر توان همبستری می افزاید.


آنچه برای سلامتی رگ ها سودمند است

بادنجان

قال سیدنا و مولانا الإمام صادق صلوات الله علیه: أکثِروا مِنَ الباذَنجانِ عِندَ جِدادِ النَّخلِ؛ فَإِنَّهُ شِفاءٌ مِن کُلِّ داءٍ، و یَزیدُ فی بَهاءِ الوَجهِ، و یُلَیِّنُ العُروقَ، و یَزیدُ فی ماءِ الصُّلبِ.
مکارم الأخلاق، ج 1، ص 398، ح 1355، بحار الأنوار، ج 66، ص 223، ح 7.
مولا و آقای ما حضرت امام صادق صلوات الله علیه فرمود: در هنگام خرماچینی، فراوان بادنجان (/ بادمجان) بخورید؛ چرا که شفای هر درد است، بر روشنیِ چهره می افزاید، رگ ها را نرم می کند و آب کمر (نیروی جنسی) را افزون می سازد.


حوک

حوک : ریحان کوهی . باذرنجبویه . بادرنجبویه . بادروج . بارنگ . حوک . ریحان جبلی . باذروق . باذرو

قال سیدنا و مولانا الإمام صادق صلوات الله علیه: الحَوکُ بَقلَهُ الأَنبِیاءِ، أما إنَّ فیهِ ثمانَ خِصالٍ: یُمرِئُ، و یَفتَحُ السُّدَدَ، و یُطَیِّبُ الجُشاءَ، و یُطَیِّبُ النَّکهَهَ، و یُشَهِّی الطَّعامَ، و یَسُلُّ الدّاءَ، و هُوَ أمانٌ مِنَ الجُذامِ، إذَا استَقَرَّ فی جَوفِ الإِنسانِ قَمَعَ الدّاءَ کُلَّهُ.
الکافی، ج 6، ص 364، ح 4، مکارم الأخلاق، ج 1، ص 388، ح 1309 و فیه« یسهل الدم» بدل« یسلّ الداء»، بحار الأنوار، ج 66، ص 215، ح 13.
مولا و آقای ما حضرت امام صادق صلوات الله علیه فرمود: حوک سبزی پیامبران است. بدان که در آن، هشت ویژگی است: هضم کننده است؛ گرفتگی های عروق و مجاری را می گشاید؛ آروغ را خوش بو می سازد؛ دهان را بوی خوش می بخشد؛ غذا را دوست داشتنی می سازد؛ درد و بیماری را از درون بدن، بیرون می کشد؛ و امانِ انسان از جذام است؛ [و] چون در درون انسان جای گیرد، همه بیماری ها را فرو می نشاند.


انجیر

قال سیدنا و مولانا الإمام علی صلوات الله علیه: أکلُ التّینِ یُلَیِّنُ السُّدَدَ.
طبّ الأئمّه صَلَواتُ اللّهِ عَلَیهِم لابنی بسطام، ص 137، بحار الأنوار، ج 66، ص 186، ح 3.
مولا و آقای ما حضرت امام علی صلوات الله علیه فرمود:خوردن انجیر، رسوبات مجاری و رگ ها را نرم می کند.


نیشکر

قال سیدنا و مولانا الإمام کاظم صلوات الله علیه: قَصَبُ السُّکَّرِ یَفتَحُ السُّدودَ، ولا داءَ فیهِ ولا غائِلَهَ.
مکارم الأخلاق، ج 1، ص 363، ح 1191، بحار الأنوار، ج 66، ص 189، ح 2.
مولا و آقای ما حضرت امام کاظم صلوات الله علیه فرمود: نیشکر ، گرفتگی های مجاری و رگ ها را باز می کند و هیچ بیماری و بدی ای در آن نیست.


شام خوردن

قال سیدنا و مولانا الإمام صادق صلوات الله علیه: لا تَدَعِ العَشاءَ و لَو بِثَلاثِ لُقَمٍ بِمِلحٍ. مَن تَرَکَ العَشاءَ لَیلَهً ماتَ عِرقٌ فی جَسَدِهِ ولا یَحیا أبَدا.
مکارم الأخلاق، ج 1، ص 424، ح 1447 و 1448، بحار الأنوار، ج 66، ص 345، ح 20.
مولا و آقای ما حضرت امام صادق صلوات الله علیه فرمود: شام را وا مگذار، هر چند به سه لقمه نان و نمک باشد. هر کس یک شب شام را واگذارد، یک رگ در بدن وی می میرد و این رگ، هرگز زنده نمی شود.

قال سیدنا و مولانا الإمام رضا صلوات الله علیه: إنَّ فِی الجَسَدِ عِرقا یُقالُ لَهُ: العَشاءُ، فَإِن تَرَکَ الرَّجُلُ العَشاءَ لَم یَزَل یَدعو عَلَیهِ ذلِکَ العِرقُ إلی أن یُصبِحَ، یَقولُ: أجاعَکَ اللّهُ کَما أجَعتَنی، و أظمَأَکَ اللّهُ کَما أظمَأتَنی. فَلا یَدَعَنَّ أحَدُکُمُ العَشاءَ و لَو بِلُقمَهٍ مِن خُبزٍ أو شَربَهٍ مِن ماءٍ.
الکافی، ج 6، ص 289، ح عن سهل بن زیاد عن بعض الأهوازیّین، بحار الأنوار، ج 66، ص 347، ح 26.
مولا و آقای ما حضرت امام رضا صلوات الله علیه فرمود: در بدن، رگی است که آن را «عَشا (شام)» گویند. اگر شخصْ شام خوردن را واگذارد، آن رگ تا صبح او را نفرین می کند و می گوید: «خدا، تو را گرسنه بدارد، چنان که مرا گرسنه بداشتی، و تشنه بدارد، چنان که تشنه ام نگاه داشتی». پس مبادا کسی از شما شام را واگذارد، هر چند به یک لقمه نان یا جرعه ای آب باشد.

نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی

...يَا حُجَّةَ اللَّهِ فِي أَرْضِهِ